ملولی اصفهانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملولی اصفهانی . [ م َ ی ِ اِ ف َ ] (اِخ ) خلیفه میر اسداﷲ (متوفی به سال ٩٦٩ هَ . ق .). ازشاعران دوره ٔ شاه طهماسب صفوی بوده است . از اوست : طرفه حالی است که آن آتش سوزان ز برم دورتر می رود و بیشترم می سوزد. و نیز: رفت قاصد که برد نام مرا گفت خموش این خط نامه سیاهی است که من می دانم رفتن از قهر به شب آمدن از مهر به روز عذر بدتر ز گناهی است که من می دانم . رجوع به تذکره ٔ صبح گلشن و قاموس الاعلام ترکی و فرهنگ سخنوران شود.