ملکت آرای

ملکت آرای . [ م ُک َ ] (نف مرکب ) ملک آرای . که مملکت را آراید. که کشور را به خرمی و شکوفایی و رونق می رساند : مسندآرای به فر و به شکوه ملکت آرای به رای و تدبیر. سوزنی . ملکت آرای مشرق و مغرب بر ره و رسم خوب و رای صواب . سوزنی . صاحب عالم عادل، ملک اهل قلم ملکت آرای و وزیر ملک ترک و عجم . سوزنی . و رجوع به ملک آرای شود.