ملکت بخش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملکت بخش . [ م ُ ک َ ب َ ] (نف مرکب ) که مملکت و پادشاهی بخشد. که عظمت و بزرگی و فرمانروایی بخشد. ملک بخش : تراست ملک و تویی ملک دار و ملکت بخش ترا سزاست خدایی به هر زبان الحق . انوری (دیوان چ مدرس رضوی ص ٢٧٣).