ملک‌الشعرای بهار | اشعار محلی | شماره ۴ - غزل

روی ماهت ر ببین تا عشقم باور کنی رنگ زردم ر ببین تا جورت کمتزه کنی نصب شو وخت که بوی زلفهات ر مشنوم کرببینی روزمز، خاک سیا وزسرکنی زلف کر لیلیزآزی بیشتر مزن قیچی که واز مثل پیشتر نمتنی چرخ مو ر چنبر کنی ای بهار اقذر به پیش مو مخن والنازعات گر بحال مو بیفتی الذی را ز برکنی