ملک‌الشعرای بهار | تصنیفها | ای چرخ!

دردا که ندیدیم وصال رخ دلدار هجرآمد و آورد غم و محنت بسیار خون گریه کنم تا بگشایم گره از کار دردا که مرا خون دل و دیده قرین شد چه بد رفتاری‌ای چرخ چه کج رفتاری‌ای چرخ سر کین داری ای چرخ نه دین داری نه آیین داری‌ای چرخ وان باغ که بودست پر از مرغ خوشالحان امروز چرا گشت نشیمن‌گه زاغان افسوس زمانی که چنان بود و چنین شد چه بد رفتاری‌ای چرخ چه کج رفتاری‌ای چرخ سر کین داری‌ای چرخ نه دین داری نه آیین داری‌ای چرخ آن آهوی خوش خط و نکوخال که در دشت گه راند سوی جوی و گهی تاخت به گلگشت با خاطر آسوده همی رفت و همی گشت امروز چرا طعمه شیران عرین شد چه بد رفتاری‌ای چرخ چه کج رفتاری‌ای چرخ سر کین داری‌ای چرخ نه دین داری نه آیین داری‌ای چرخ آن تخت که بد جای کیومرث و فریدون وان ملک که بد وسعتش از حوصله بیرون وان تاج که بد بر سرکیخسرو، اکنون مطموع عدو گشت و خراب از ره کین شد چه بد رفتاری‌ای چرخ چه کج رفتاری‌ای چرخ سر کین داری‌ای چرخ نه دین داری نه آیین داری‌ای چرخ یاران ز حمیت به سوی مرگ دویدند در راه شرف از سر و جان دست کشیدند در خون خود اندر طلب فخر طپیدند گلرنگ ز خون همه سیمای زمین شد چه بد رفتاری‌ای چرخ چه کج رفتاری‌ای چرخ سر کین داری‌ای چرخ نه دین داری نه آیین داری‌ای چرخ امروز ز بی‌حسی ما کار خرابست بنیاد کهن سال وطن بر سر آبست امروز مرا دیده ازین غصه پر آبست کاین خاطر آسوده چرا زار و حزین شد چه بد رفتاری‌ای چرخ چه کج رفتاری‌ای چرخ سر کین داری‌ای چرخ نه دین داری نه آیین داری‌ای چرخ یک روز وطن رشگ گلستان جنان بود اقبال من از طالع مشروطه جوان بود آن روز مرا حال دل خسته چنان بود امروز مرا حال دل خسته چنین شد چه بد رفتاری‌ای چرخ چه کج رفتاری‌ای چرخ سر کین داری‌ای چرخ نه دین داری نه آیین داری‌ای چرخ خصمان ز دو جانب سوی ما رخش دوانند بر مرگ وطن، ناخلفان فاتحه خوانند اعدای جفاکار چرا سخت کمانند گردون ز چه بر قصد دل ما به کمین شد چه بد رفتاری‌ای چرخ چه کج رفتاری‌ای چرخ سر کین داری‌ای چرخ نه دین داری نه آیین داری‌ای چرخ بیچاره وطن خسته و آواره و فرد است رخساره ما از غم این واقعه زرد است ای حزب دموکرات کنون وقت نبرد است کز سستی ما، مام وطن گوشه‌نشین شد چه بد رفتاری‌ای چرخ چه کج رفتاری‌ای چرخ سر کین داری‌ای چرخ نه دین داری نه آیین داری‌ای چرخ