ملک‌الشعرای بهار | رباعیات | شماره ۱۸

در ماتمت ای‌ملک، ملک خون بگریست وز سوز تو در افق فلک خون بگریست تا خاک‌نشین شدی توای گنج کمال زین‌غصه سماک‌بر سمک خون بگریست