ملک‌الشعرای بهار | رباعیات | شماره ۱۹

این قلب که محزون‌تر از او پیدا نیست وین چشم که پرخون‌تر از او پیدا نیست دانی ز چه آن شکسته وین خونین است زان حسن که افزون‌تر از او پیدا نیست