ملک‌الشعرای بهار | رباعیات | شماره ۶۷

ای مادر اگر دسترسی داشتمی سنگ سیه ازگور تو برداشتمی خود را گل و خاک تیره پنداشتمی تنهات به زبر خاک نگذاشتمی