ملک‌الشعرای بهار | غزلیات | شماره ۱۰

چشم ساقی چو من از باده خرابست امشب حیف از آن دیده که آماده خوابست امشب قمرا! پرده برافکن که ز شرم رخ تو چهره ماه فلک زیر نقابست امشب نور روی قمر و عکس می‌و پرتو شمع چهره بگشاکه شب ترک حجابست امشب با دل سوخته پروانه به شمعی می‌‎گفت دادن بوسه به عشاق ثوابست امشب چون بهار انده فردا مخور و باده بخور که همین یک‌نفس از عمر حسابست امشب