ملک‌الشعرای بهار | غزلیات | شماره ۱۵

همین نه ازستم چرخ شهرآمل سوخت که‌ازعطش به‌ری امسال سبزه وگل سوخت بجای شمع برافروخت در چمن گل سرخ بجای شهپر پروانه بال بلبل سوخت به باغ، بید معلق زتشنگی چون شمع گرفت لرزه و ازپای تا به کاکل سوخت توای سحاب کرم قطره‌ای فشان بر خاک که چهرلاله سیه گشت وزلف سنبل سوخت ز حال خلق تغافل بس است‌ای وزرا که خانمان ضعیفان ازین تغافل سوخت به کار ملک تعلل بس است‌ای امرا که شهر دلکش آمل ازبن تعلل سوخت به داغ هیچ عزیزی خدا نسوزاند هرآن دلی که بر احوال شهرآمل‌سوخت بهارگفت توکل به حق کنید دربغ که‌برق غفلت‌ماخرمن‌توکل‌سوخت