ملک‌الشعرای بهار | غزلیات | شماره ۲۷
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
به کشوری که در آن ذره‌ای معارف نیست اگرکه مرگ بباردکسی مخالف نیست بگو به مجلس شورا چرا معارف را هنوز منزلت کمترین مصارف نیست وکیل بی‌هنر از موش مرده می‌ترسد ولی ز مردن ابناء نوع خائف نیست کند قبیله دیگر حقوق او پامال هرآن قبیله که بر حق خویش واقف نیست نشاط محفل ناهید و نغمه داود تمام‌یکسره جمع است حیف «عارف» نیست «بهار» عاطفه از ناکسان مدار طمع که در قلوب کسان ذره‌ای عواطف نیست