ملک‌الشعرای بهار | غزلیات | شماره ۲۸

اصلاح آشیانه به دست من و تو نیست توفیر آب و دانه به دست من و تو نیست گر کارها به وفق مرادت نشد مرنج چون اختیار خانه به دست من و تو نیست درکارهای رفته مکن داوری کزان جزقصه و فسانه به دست من و تو نیست خامش نشین که تعبیه نظم این جهان از حکمتست یا نه به دست من و تو نیست خرسند باش تاگذرد خوش دو روز عمر گرداندن زمانه به دست من و تو نیست خوش باش و عشق ورز و غنیمت شمار عمر کاین دهر جاودانه به دست من و تو نیست ره ناپدید و غیب ندانستنی «بهار» می‌خور جز این بهانه به دست من و تو نیست