ملک‌الشعرای بهار | غزلیات | شماره ۷۲

کسی که افسر همت نهاد بر سر خویش به دست کس ندهد اختیارکشور خویش بگو به سفله که در دست اجنبی ندهد کسی که نان پدر خورده، دست مادر خویش چه غم عقیده ما را اگر به قول سفیه کسی به کشور خود گرد کرده لشگر خویش در آب و خاک و هواهای خویش آزادیم رقیب گو بگدازد میان آذر خویش حقوق نفت شمال و جنوب خاصه ماست بگو به خصم بسوزان به نفت پیکر خویش ز من بهار بگو با برادران حسود به رایگان نفروشد کسی برادر خویش