ملک‌الشعرای بهار | قصاید | شماره ۵۱ - هشدر به اروپا

در مسیل مسکنت خفتیم و چندی برگذشت سر ز جا برداشتیم اکنون که آب از سرگذشت موسم فرهنگ ویار و قوت بازو رسید نوبت اورنگ و طوق و یاره و افسر گذشت جز به بازوی توانا و دل دانا، دگر کی توان هرگز ازین غرقاب پهناورگذشت بر توای دارای منعم زین فقیران بگذرد آنچه بر دارایی دارا ز اسکندرگذشت بگذرد بر خانمان خان ومان و لرد و مرد شعله‌ای کز قیصر و از خانه قیصرگزشت بگذرد زین آهنین صرصر برین عاد و ثمود آنچه بر عاد و ثمود از آتشین صرصر گذشت آه سخت کارگر در دخمه محنت کشی منفجر شد دود شد وز روزن کیفر گذشت زیر سنگ آسیای ظلم یک چند آسیا ماند و اینک آسمان بر محور دیگر گذشت اتحاد آسیایی شد مدار آسیا آسیابانا نبایستت ازین محور گذشت آسیا جنبش کند و ین خواب سنگین بگلسد تا ز نو بازآید آن آبی کزین معبر گذشت جنبش پیرایه احمر کند اکنون درست بر اروپا آنچه از سهم نبی الاصفرکذشت ای نژاد آسمانی وی نبیره آفتاب ترک رامش کن که جه جور مغرب از حد در گذشت شد اروپا دایه و مام تو را پستان برید بایدت زین دایه مشفق‌تر از مادر گذشت ای اروپا آسیا را نوبت دیگر رسید وآسیابان را ز بیدادت به دل خنجرکذشت ای عروسک ساز و خرسگ باز بس کاین طفل را موسم مکتب رسید و نوبت تسخر گذشت ای کهن نراد حیلت گر میفکن کعبتین داو بر چین کاین تکاور مهره از ششدر گذشت لشگر ژاپون گذشت اکنون ز منچوری به چین تا بگردانی کلاه از برم و چالندر گذشت