ملک‌الشعرای بهار | قطعات | شماره ۱۴۳ - در تحمل نکردن زور

دو رویه زبر نیش مار خفتن سه پشته روی شاخ مور رفتن تن روغن‌زده با زحمت و زور میان لانه زنبور رفتن به کوه بیستون بی‌ره‌نمایی شبانه با دو چشم کور رفتن برهنه زخم‌های سخت خوردن پیاده راه‌های دور رفتن میان لرز وتب با جسم پر زخم زمستان توی آب شور رفتن به پیش من هزاران بار بهتر که یک جو زیر بار زور رفتن