ملکالشعرای بهار | منظومهها | ارمغان بهار | فقره ۱۰۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
دوست کهن را دوست نو گیر، چه دوست کهن چون میکهن است که هر چند کهنهتر، به خورش شهریاران بیشتر شایسته و سزاوار. بجو یار نو از کهن دوستان که میچون کهن گشت نیکوست آن کهن یار همچون میلالهرنگ که هرچ آن کهنتر، گرانتر به سنگ