ملکالشعرای بهار | منظومهها | ارمغان بهار | فقره ۱۰۲
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
به یزدان آفرین کن و دل به رامش دار کت از یزدان فزایش به نیکویی رسد. به یزدان نخست آفرین بر شمار پس آنگاه دل را به رامش سپار کت افزایش آید ز یزدان پاک ز رامش نگردد دلت دردناک