ملکالشعرای بهار | منظومهها | ارمغان بهار | فقره ۱۱۴
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
اگر بس آشنا و آب (یعنی شنا) نیک دانی زود زود به آب ستهمه (ظ. ستمبه = مخوف) اندر مشو که ترا آب نبرد و بجای بمیری. شنا گرچه به دانیای مرد مه به آب ستبر اندرون پا منه مبادا ز ناگه رباید ترا سبکجان ز تن برگراید ترا کسی کاز خرد باشدش هیچ بهر ننوشد به امید پازهر، زهر