ملکالشعرای بهار | منظومهها | ارمغان بهار | فقره ۱۱۳
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
هرچند بس نیک افسون ماران دانی، زود زود دست به مار مبر کت بگزد، و بر جای بمیراند. توای مرد افسونگر چیرهدست مبر سوی هر مار بر خیره دست مبادا کت از این دلیری همی زند زخم و بر جای میری همی