ملکالشعرای بهار | منظومهها | ارمغان بهار | فقره ۱۱۸
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
مردم ایدون همانا چون شیرخواره است که چون خویی اندرگرفت بر آن خوی بایستد. بود آدمی کودکی شیرخوار پذیرنده خویها بیشمار چو خویی پذیرد در استد بدان نگر تا نگیری تو خوی بدان