ملکالشعرای بهار | منظومهها | ارمغان بهار | فقره ۹۴
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
با آن مرد کجا پدر و مادر از او آزرده و ناخشنودند همکار مباش کت داد به دوبار ندارد - هیچت با آن کس دوستی و دوشارم مباد. جوانی کز او نیست خشنود باب هم آزرده زو مادر مهریاب مشو هیچ همکار چونین کسی کزان مرد بیداد بینی بسی به جای تو نیکی ندارد نگاه ازین دوستان تا توانی مخواه