ممتاز خراسانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ممتاز خراسانی . [ م ُ زِ خ ُ ] (اِخ )میر ممتاز... از شاعران قرن یازدهم است . از اوست : چون دهم تسکین ز پیغامت دل افسرده را کی توان افروخت از پرتو چراغ مرده را. (از تذکره ٔنصرآبادی ص ٤٢٨ و فرهنگ سخنوران ). در تذکره ٔ روز روشن (ص ٧٦٥) شیرازی و مقیم عظیم آباد هندوستان قلمداد شده است و هم در این تذکره تاریخ وفاتش در ١٠٤٥ هَ . ق . آمده است .