ممذقر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ممذقر. [ م ُ ذَ ق ِرر ] (ع ص ) جغرات بریده بریده و جغرات بریده ای که چون جنبانند هموار گردد. (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از آنندراج ). شیر بریده . (مهذب الاسماء). ◄ مرد آمیخته نسب . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).