ممذل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ممذل . [ م ِ ذَ ] (ع ص ) زن جلب و بی غیرت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). که بر اهل خود قوادی کند. (ذیل اقرب الموارد).زن بمزد. کشنده بر اهل خود بناشایست . (شرح قاموس ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ممذل . [ م ِ ذَ ] (ع ص ) زن جلب و بی غیرت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). که بر اهل خود قوادی کند. (ذیل اقرب الموارد).زن بمزد. کشنده بر اهل خود بناشایست . (شرح قاموس ).