مملحه

مملحة. [ م ِ ل َ ح َ ] (ع اِ) نمکدان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (دهار) (مهذب الاسماء).

مملحة. [ م َ ل َ ح َ ] (ع اِ) شورستان و نمکستان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء): ارض مملحة؛ زمینی نمک ور : طلسمی دیگر برابر نمکستان به سی گز زمین از آن دور برابر درخت مملحه پنهان کرد. (تاریخ قم ص ٨٧).

مملحه . [ م ِ ل َ ح َ ] (ع اِ) صورتی از مملحة. نمکدان : دهد ملیح ز منکوحه ٔ ملیحه ٔ خویش نشان مملحه ٔ خوان شهری و غربا. سوزنی .