من بنده

من بنده . [ م َ ب َ دَ/ دِ ] (اِ مرکب ) مَن ِ بَنده . نویسنده یا شاعر از خود چنین تعبیر کند تواضع را. رهی . حقیر : منت تو گردن من بنده را سخت به یکبار گرانبار کرد. عثمان مختاری (دیوان چ همایی ص ٥٩٦). منت خدای را که به فر خدایگان من بنده بیگنه نشدم کشته رایگان . امیرمعزی . رجوع به ترکیب های من شود.