منادی گاه

منادی گاه . [ م ُ دا / م ُ ] (اِ مرکب ) محل ندا زدن . جای جار زدن . جایی که به آوازبلند مطلبی را به آگاهی همگان برسانند : بر منادی گاه کن این کار تو بر سر راهی که باشد چارسو. مولوی (مثنوی چ نیکلسن ج ١ ص ٢٣). رجوع به مُنادی ̍ و مُنادی شود.