منازل شناسان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منازل شناسان . [ م َ زِ ش ِ ] (اِ مرکب ) آنان که منازل را شناسند. شناسنده ٔ منزلها. و رجوع به منازل شود. ◄ کنایه از عارفان و مجردان باشد و ایشان را منزل شناسان هم می گویند. (برهان ) (آنندراج ). عارفان و مجردان . (ناظم الاطباء) : سلاطین عزلت گدایان حی منازل شناسان گم کرده پی . سعدی (بوستان ).