منافرت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ فِ رَ) [ ع. منافرة ] (مص ل.)<BR>۱- در اصل و نسب به هم فخر کردن.<BR>۲- از هم نفرت داشتن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ فِ رَ) [ ع. منافره ] (مص ل.) ۱- در اصل و نسب به هم فخر کردن. ۲- از هم نفرت داشتن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منافرت . [ م ُ ف َ / ف ِ رَ ](از ع، اِمص ) با کسی نزد حاکم رفتن برای اثبات بزرگی حسب و نسب . (غیاث ). منافرة. رجوع به منافرة شود.