منقوص

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) ۱- کم کرده شده، آن چه در وی نقصان واقع شود. ۲- در علم عروض: نقص آن است که از «مفاعیلن» معصوب نون بیندازی، «مفاعیل» بماند به ضم لام و «مفاعیل» چون از «مفاعلتن» منشعب باشد، آن را منقوص خوانند. ۳- کلمه‌ای که آخر آن یاء باشد مانند قاضی و صافی.