مهرافکن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مهرافکن . [ م ِ اَ ک َ ] (نف مرکب ) مورد محبت و دوستی قراردهنده . دل دهنده . که به کسی یا چیزی محبت ورزد. که کسی یا چیزی را دوست گیرد. دوستی ورز. مهرورز. ابرازمحبت کننده . ◄ زایل کننده و ازمیان برنده ٔ دوستی و محبت : مهر بر او مفکن و بفکنش دور زآنکه بد و سرکش و مهرافکن است . ناصرخسرو.