مهربخت

مهربخت . [ م ِ ب ُ ] (ص مرکب ) آزادکرده ٔ مهر. نجات داده ٔ مهر.در بیت ذیل تعبیری است از شراب انگوری : از آن ماه پرورده ٔ مهربخت که از ماه تن دارد از مهر جان چو بر کف گرفتیش گویی مگر همی بر سخن بشکفد ارغوان . ؟ (از تاج المآثر).