مهرورز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مهرورز. [ مِهْرْ وَ ] (نف مرکب ) بامهر. عطوف . دوستی ورزنده . دوست : گفتم ز مهرورزان رسم وفا بیاموز گفتا ز خوبرویان این کار کمتر آید. حافظ.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مهرورز. [ مِهْرْ وَ ] (نف مرکب ) بامهر. عطوف . دوستی ورزنده . دوست : گفتم ز مهرورزان رسم وفا بیاموز گفتا ز خوبرویان این کار کمتر آید. حافظ.