مهرپرور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مهرپرور. [م ِ پ َرْ وَ ] (نف مرکب ) پرورنده ٔ دوستی . که در محبت و وداد کوشد. که دوستی ورزد. ◄ (ن مف مرکب ) پرورده به مهر و محبت . به دوستی و عطوفت برآمده . ◄ پرورده به آفتاب و مهر. خورشیدپرورده . ◄ مجازاً، زیبا و لطیف اندام : خورشید خاوری کند از رشک جامه چاک گر ماه مهرپرور من در قبا رود. حافظ.