مهمان خانه

(~. نِ) (اِمر.)<BR>۱- مهمان سرا، رستوران.<BR>۲- اتاق مخصوص پذیرایی مهمان.<br>

(~. نِ) (اِمر.) ۱- مهمان سرا، رستوران. ۲- اتاق مخصوص پذیرایی مهمان.

مهمانخانه . [ م ِ ن َ / ن ِ ](اِ مرکب ) خانه که برای فرود آمدن مهمان اختصاص داده باشند. قسمتی در ساختمان خانه (اطاق یا سالن ) که اختصاص به مهمان دهند. ◄ مضیفة. دارالضیافة. مأدبة : گفتند یا رسول اﷲ آنچ ما خوردیم از طعامهای مهمانخانه ٔ تو نبود. (تاریخ قم ص ٢٧٥). - مهمانخانه ساختن ؛ ترتیب دارالضیافه دادن . بنا کردن جا برای پذیرایی از مهمان : مهمانخانه ساخت و عهد کرد که بی مهمان چیز نخورد. (قصص الانبیا ص ٥٣). - مهمانخانه نهادن ؛ محلی را به پذیرایی مهمانان اختصاص دادن . ساختن مهمانخانه : شاه مهمانخانه نهاد و خلق ولایت را جمله حلوا داد. (سمک عیار ج ١ ص ٨). ◄ ساختمانی که مسافران و رهگذریان در آن منزل کنند. مهمانسرا. فُنتُق . فندق .

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی