مواخِر

وَ تَرَى الْفُلْکَ مَواخِرَ «مواخِر» جمع «مَاخِرَة» از مادّه «مَخْر» (بر وزن فخر) به معناى شکافتن آب از چپ و راست است، و به صداى وزش بادهاى شدید نیز گفته مى شود، و از آنجا که کشتى ها به هنگام حرکت آبها را با سینه خود مى شکافند به آنها «مَاخِر» یا «مَاخِرَه» مى گویند.(2)