منکر

یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ «منکر» به معناى «ناشناس» (از مادّه انکار) است و به معناى زشت و باطل، چرا که براى هر انسان پاک سرشتى ناشناس است، و به تعبیر دیگر،بافطرت انسانى ناهماهنگ است. فرق میان «فحشاء» و «منکر» را در یک عبارت کوتاه مى توان گفت: «فحشاء» اشاره به گناهان بزرگ پنهانى، و «منکر» گناهان بزرگ آشکار است، و یا «فحشاء» گناهانى است که بر اثر غلبه قواى شهویه، و «منکر» بر اثر غلبه قوه غضبیه صورت مى گیرد.(21)