موبذ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

موبذ. [ م َ ب َ / مو ب َ / مو ب ِ ] (معرب، اِ) موبد. عالم و دانای پارسیان و حاکم مجوس . (ناظم الاطباء). ج، مؤابذة. دانشمند و دانا. عالم پارسیان و حاکم مجوس . (منتهی الارب ). ◄ حاکم گبران . (دهار). و رجوع به موبد شود.