موتم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
موتم . [ ت ِ ] (ع ص ) زن یتیم دار. ج، میاتیم . (منتهی الارب ). زن یتیم دار و مادر بچه ٔ بی پدر. (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
موتم . [ ت ِ ] (ع ص ) زن یتیم دار. ج، میاتیم . (منتهی الارب ). زن یتیم دار و مادر بچه ٔ بی پدر. (ناظم الاطباء).