موتود

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

موتود. [ م َ] (ع ص ) نعت مفعولی از «وتد» و «تدة». میخ کوفته شده . رجوع به وتد و رجوع به تدة شود. (ناظم الاطباء).