موتور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
موتور. [ م َ ] (ع ص ) آن که کسی از وی کشته شودو خون کشته ٔ خویش درنیابد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). آن که کینه و خون کشته ٔ خود درنیابد. (آنندراج ). ◄ کسی که در بهشت دارای اهل و مال نباشد. (ناظم الاطباء). (معنی اخیر جای دیگر دیده نشد).
موتور. [ م ُ ت ُ ] (فرانسوی، اِ) دستگاهی با ساختمان خاص که مولد نیرو و به کار اندازنده ٔ ماشین و اتومبیل و هواپیما و کشتی و غیره است . ◄ وسیله ٔ نقلیه . اتومبیل : کوه در کوه موتور بینی و طیاره و توپ دشت در دشت سپه بینی و ترتیب نزال . ملک الشعرای بهار. ◄ موتورسیکلت . موتوسیکلت . رجوع به موتوسیکلت شود.