مودق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مودق . [ م َ دِ ] (ع اِ) جای نزدیکی به چیزی . (ناظم الاطباء). جای ودق . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ جایی که در آن چیزی می چکد. (ناظم الاطباء). ◄ جهتی که بدان چیزی آید. (منتهی الارب ) (آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مودق . [ م َ دِ ] (ع اِ) جای نزدیکی به چیزی . (ناظم الاطباء). جای ودق . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ جایی که در آن چیزی می چکد. (ناظم الاطباء). ◄ جهتی که بدان چیزی آید. (منتهی الارب ) (آنندراج ).