مودن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مودن . [ دِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از ایدان . زنی که بچه ٔ نزار و لاغر زاید. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
مودن . [ دَ ] (ع ص ) مؤدن . کوتاه . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به مؤدن شود. ◄ بچه ٔ لاغر. (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ مودنة. بچه ٔ لاغر زاییده شده . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به مودنة شود.