مودون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مودون . [ م َ ] (ع ص ) مرد کوتاه گردن و کوتاه دست و کوتاه سینه . ◄ مرد ناقص خلقت و ناقص اندام . ◄ مرد تنگ دوش . (از منتهی الارب ) (از آنندراج ) (ناظم الاطباء). و رجوع به مودن شود. ◄ بچه ٔ لاغر و نزار. (منتهی الارب ) (آنندراج ). بچه ٔ زار و لاغر زاییده شده . (ناظم الاطباء). کودک نارسیده . (مهذب الاسماء). ورجوع به مودن و مودونة شود. ◄ تر نهاده .(منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). خیسانیده .