موریا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
موریا. [ ] (اِخ ) به معنی برگزیده از جانب خداست و آن زمینی است که ابراهیم مأمور گشت که بدانجا برآمده اسحاق فرزند خود را بر یکی از کوههای آن قربانی گرداند. (از قاموس کتاب مقدس ).
موریا. [ ] (اِخ ) کوهی است که سلیمان هیکل اورشلیم را بر آن بنا کرد. (قاموس کتاب مقدس ).