مومین دل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مومین دل . [ دِ ] (ص مرکب ) که دلی نرم چون موم دارد. کنایه است از سخت نرم دل و عطوف و رقیق القلب : آنت مومین دل که گر پیشش بکشتندی چراغ طبع مومینش چو موم اندر لگن بگریستی . خاقانی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مومین دل . [ دِ ] (ص مرکب ) که دلی نرم چون موم دارد. کنایه است از سخت نرم دل و عطوف و رقیق القلب : آنت مومین دل که گر پیشش بکشتندی چراغ طبع مومینش چو موم اندر لگن بگریستی . خاقانی .