موکب رو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
موکب رو. [ م َ / مُو ک ِ رَ / رُو ] (نف مرکب ) رونده در التزام رکاب شاه . که در موکب پادشاه یا بزرگ یا امیری حرکت کند. که در التزام رکاب سلطان باشد : مریخ، ملازم یتاقت موکب رو کمترین وشاقت . نظامی . وشاقان موکب رو زودخیز به دیدار تازه، به رفتارتیز. نظامی . و رجوع به موکب و موکب روان شود.