موی موی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
موی موی . (ص مرکب ) پریشان . پراکنده، چنانکه تارهای مو. آشفته : گرچه صنما همدم عیساست دمت روح القدسی چگونه خوانم صنمت چون موی شدم ز بس که بردم ستمت مویی مویی که موی مویم ز غمت . خاقانی (دیوان چ سجادی ص ٧٠٨).