موی میان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
موی میان . (ص مرکب ) کسی که کمری سخت باریک دارد.کمرباریک . میان باریک . (یادداشت مؤلف ) : در عشق تو شد موی زبانم به گزاف کآن موی میان ز غم دلم کرد معاف . خاقانی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
موی میان . (ص مرکب ) کسی که کمری سخت باریک دارد.کمرباریک . میان باریک . (یادداشت مؤلف ) : در عشق تو شد موی زبانم به گزاف کآن موی میان ز غم دلم کرد معاف . خاقانی .