مویی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مویی . (گرجی، فعل امر) کلمه ٔ گرجی است به معنی بیا. (از مقدمه ٔ نزهةالمجالس چ ریاحی ص ٢٨) : از عشق صلیب موی رومی رویی ابخازنشین گشتم و گرجی کویی از بس که بگفتمش که مویی مویی شد موی زبانم و زبان هر مویی . خاقانی (دیوان چ عبدالرسولی ص ٩٢٦). گرچه صنما همدم عیساست دمت روح القدسی چگونه خوانم صنمت چون موی شدم ز بسکه بردم ستمت مویی مویی که موی مویم ز غمت . خاقانی (دیوان چ سجادی ص ٧٠٨).
مویی . (ص نسبی ) منسوب به مو. (ناظم الاطباء). منسوب به موی . آنچه به موی نسبت دارد. (یادداشت مؤلف ). و رجوع به مو و موی شود. ◄ ساخته شده از مو. از مو. از موی . که ازموی ساخته باشندش : الک مویی . (از یادداشت مؤلف ). - جامه ٔ مویی ؛ جامه ٔ آراسته با خز. (ناظم الاطباء).